For I find no pleasure in the death of anyone who dies – oracle of the Lord God (Ezekiel 18:32) By: CBCP News!

For I find no pleasure in the death of anyone who dies – oracle of the Lord God (Ezekiel 18:32)

Filed under: Features,Statements |

Translations: Tagalog | Kapampangan | Bicolano | Cebuano | HililgaynonWaray 

Beloved People of God

We, your bishops, are deeply concerned due to many deaths and killings in the campaign against prohibited drugs. This traffic in illegal drugs needs to be stopped and overcome. But the solution does not lie in the killing of suspected drug users and pushers. We are concerned not only for those who have been killed. The situation of the families of those killed is also cause for concern. Their lives have only become worse. An Additional cause of concern is the reign of terror in many places of the poor. Many are killed not because of drugs. Those who kill them are not brought to account. An even greater cause of concern is the indifference of many to this kind of wrong. It is considered as normal, and, even worse, something that (according to them) needs to be done.

We are one with many of our countrymen who want change. But change must be guided by truth and justice.

We stand for some basic teachings. These teachings are rooted in our being human, our being Filipino, and our being Christian.

  1. The life of every person comes from God. It is he who gives it, and it is he alone who can take it back. Not even the government has a right to kill life because it is only God’s steward and not the owner of life.
  2. The opportunity to change is never lost in every person. This is because God is merciful, as our Holy Father Pope Francis repeatedly teaches. We just finished celebrating the Jubilee Year of Mercy, and the World Apostolic Congress on Mercy. These events deepened our awareness that the Lord Jesus Christ offered his own life for sinners, to redeem them and give them a new future.
  3. To destroy one’s own life and the life of another, is a grave sin and does evil to society. The use of drugs is a sign that a person no longer values his own life, and endangers the lives of others. We must all work together to solve the drug problem and work for the rehabilitation of drug addicts.
  4. Every person has a right to be presumed innocent until proven guilty. Society has ways and processes to catch, prove guilty and punish perpetrators of crimes. This process must be followed, especially by agents of the law.
  5. Any action that harms another (seriously) is a grave sin. To push drugs is a grave sin as is killing (except in self-defense). We cannot correct a wrong by doing another wrong. A good purpose is not a justification for using evil means. It is good to remove the drug problem, but to kill in order to achieve this is also wrong.
  6. The deep root of the drug problem and criminality is the poverty of the majority, the destruction of the family and corruption in society. The step we have to take is to overcome poverty, especially through the giving of permanent work and sufficient wages to workers. Let us strengthen and carry forward the unity and love of the family members. Let us not allow any law that destroys the unity of families. We must also give priority to reforming rogue policemen and corrupt judges. The excessively slow adjudication of court cases is one big reason for the spread of criminality. Often it is the poor who suffer from this system. We also call upon elected politicians to serve the common good of the people and not their own interests.
  7. To consent and to keep silent in front of evil is to be an accomplice to it. If we neglect the drug addicts and pushers we have become part of the drug problem. If we consent or allow the killing of suspected drug addicts, we shall also be responsible for their deaths.

We in the Church will continue to speak against evil even as we acknowledge and repent of our own shortcomings. We will do this even if it will bring persecution upon us because we are all brothers and sisters responsible for each other. We will help drug addicts so that they may be healed and start a new life. We will stand in solidarity and care for those left behind by those who have been killed and for the victims of drug addicts. Let us renew our efforts to strengthen families.

Those of us who are leaders in the Church should strive to push forward or continue programs that will uplift the poor, like livelihood, education and health programs. Above all we will live up to — we all will live up to — becoming a Church of the Poor.

Let us not allow fear to reign and keep us silent. Let us put into practice not only our native inner strength but the strength that comes from our Christian faith. Our Lord Jesus promised us: “You will have affliction in this world, but take courage, I have overcome the world” (Jn. 16:33).

“What will separate us from the love of Christ? Will anguish, or distress, or persecution, or famine, or nakedness, or peril, or the sword? No, in all these things we conquer overwhelmingly through him who loved us.” (Rom. 8:35,37) Yes, indeed, “For the Spirit that is in you is more powerful than the spirit in those who belong in the world.” (1 Jn. 4:4)

As we commemorate the 100th year of the apparition of Our Lady of Fatima, let us respond to her call for prayer and repentance for the peace of our communities and of our country shrouded in the darkness of vice and death.

Mary, Mother of Perpetual Help, Pray for us.

For the Catholic Bishops’ Conference of the Philippines

Abp. Socrates B. Villegas, D.D.
Archbishop of Lingayen-Dagupan
President, CBCP
January 30, 2017


Cebuano version

Dili ko ikalipay ang kamatayon ni bisan kinsa, nag-ingon ang Ginoo!

(Ezekiel 18:32)

Sulat-Pamahayag sa CBCP

Minahal namong Lungsod sa Dios,

Nabalaka kaming inyong mga Obispo, sa kadaghan sa nangamatay ug gipamatay sa pagsumpo sa paggamit sa droga. Sa pagkatinuod, dakong problema ang droga. Kinahanglan nga sumpuon kini hangtod magmadaugon kita batok niini. Apan, ang sulbad niini wala diha sa pagpatay sa mga gidudahan nga naggamit o nagbaligya og droga. Wala lang kami mabalaka tungod sa mga gipatay, nabalaka usab kami sa mga pamilya nga nahibilin. Dugang kalisdanan kini sa ilang kinabuhi. Hinungdan usab sa dakong kabalaka ang kahadlok nga naghari sa daghang dapit sa mga kaigsuonan natong mga kabos. Daghan ang nakabsan sa kinabuhi nga dili droga ang hinungdan. Ang naghimo sa pagpatay wala usab kapanilngi sa ilang tulubagon sa krimen nga ilang nabuhat. Labaw namong gikabalak-an ang kahimtang sa kadaghanan nga wala na mobati’g kahasol sa ilang tanlag niining maong kahiwian. Giisip na lang kini nga normal nga hitabo, ug ang nakapasamot pa gyud sa kangil-ad niini mao, nga kini kuno mao ang angay kanila.

Nakighiusa kami sa tumong nga kabag-ohan nga gitinguha sa daghan natong mga katagilungsod. Apan, ang kabag-ohan kinahanglan nga giyahan sa kamatuoran ug hustisya. Duna kita’y mga pagtulun-an nga naggiya kanato sa atong baruganan. Kining mga pagtulun-an nakagamot sa atong pagka-Tawo, pagka-Pilipino ug pagka-Kristiyano:

  1. Ang kinabuhi sa kada tawo gikan sa Dios. Gasa sa Dios ang kinabuhi sa tawo, ug Dios lamang ang may katungod sa pagbawi niini. Wala’y katungod ang kagamhanan sa pagkutlo sa kinabuhi sa tawo tungod kay piniyalan lamang siya, ug dili tag-iya niini.
  2. Dili kawad-an sa kahigayonan nga magbag-o ang kada tawo, tungod kay ang Dios maluloy-on man, ingon sa kanunayng gisubli-subli nga pagtulun-an sa atong Santo Papa Francisco. Bag-o lang nahuman ang atong pagsaulog sa Tuig sa Hubileyo sa Kaluoy ug ang World Apostolic Congress on Mercy. Pinaagi niini, mas milalom ang atong kaamguhan nga ang Ginoong JesuCristo naghalad sa kaugalingon niyang kinabuhi alang sa mga makasasala aron pagtubos ug paghatag og maayong kaugmaon kanila.
  3. Ang pagdaot sa kaugalingong kinabuhi ug sa kinabuhi sa uban usa ka dakong sala, ug makadaot usab kini sa katilingban. Ang paggamit og droga mao’y timaan sa wala’y paghatag og bili sa kaugalingong kinabuhi ug nagpahimutang usab sa kinabuhi sa uban sa dakong kakuyaw. Angay kitang magtambayayong sa pagsulbad sa problema sa droga ug pagsuporta sa rehabilitasyon sa mga nagumon sa droga.
  4. Ang matag usa kanato aduna’y katungod nga ilhon nga wala’y sala hangtod mapamatud-an siya nga nakabuhat og sala. Ang katilingban duna’y pamaagi ug proseso aron pagdakop, pagpanghimatuod nga nakahimo’g sala ang gidudahan, ug kapahamtangan og silot ang nakahimo’g krimen. Kini nga proseso angay nga sundon, ilabi na sa mga tinugyanan sa balaod.
  5. Ang bisan unsang kalihukan nga makadaot sa uban giisip nga bug-at nga sala. Bug-at nga sala ang pagbaligya og droga, ingon man, bug-at nga sala ang pagpatay. Dili matul-id ang daotang buhat pinaagi sa pagbuhat og lain pang kadaotan. Bisa’g unsa ka-maayo ang tumong dili igo nga katarungan aron kita mogamit og daotan nga pamaagi. Maayo nga katuyoan ang pagsumpo sa problema sa droga, apan daotan ang pagpatay aron pagsulbad sa maong problema.
  6. Ang lalom nga gamut-hinungdan sa problema sa droga ug sa kriminalidad mao ang ka-kabos sa kinabag-an sa atong katawhan, ang pagkaguba sa pamilya, ug ang kurapsyon sa katilingban. Ang unang lakang nga angay natong buhaton mao ang pagsulbad sa problema sa kawad-on, labi na ang pagtanyag og permanenteng trabaho ug igong sweldo sa mga mamumuo. Pakusgan ug palambuon ang kahiusahan ug paghigugmaay sa mga sakop sa banay. Dili tugutan ang mga balaod nga makaguba sa kahiusahan sa pamilya. Kinahanglan usab nga unahon ang pagtul-id sa mga salawayon nga mga pulis ug kurapsyon sa mga hukmanan. Ang hilabihan kahinay nga pagdailos sa mga kaso sa hukmanan mao ang usa sa mga dakong hinungdan sa pagkaylap sa kriminalidad. Kasagaran, ang mga kabos ang labawng nag-antos niining maong sistema. Giawhag usab namo ang mga napili nga mga pulitiko nga alagaran nila ang kinatibuk-ang kaayuhan sa lungsod, dili ang ilang kaugalingon nga interes.
  7. Ang pag-uyon ug wala’y pagpakabana sa kadaotan mahimong isipon nga pakig-abin usab sa kadaotan. Kon pasagdan lang nato ang mga nagumon sa droga ug ang mga nagbaligya niini, mahimo usab kitang kabahin sa problema sa droga. Kon giuyonan o gipasagdan lang nato ang padayon nga pagpamatay sa mga gidudahan nga mga drug addicts, nahilakip usab kita sa mga tawong angay nga manubag sa pagpatay kanila..

Kita sa Simbahan padayon nga magpataas sa atong tingog batok sa kadaotan samtang giangkon usab ug gihinulsolan nato ang atong mga kakulangon. Buhaton nato kini bisan pa’g lutuson kita sa mga tawong buot mogukod kanato tungod kay kitang tanan managsuon man ug may kaakuhan sa usa’g-usa. Tabangan nato ang mga nagumon sa droga aron sila matambalan ug magbag-o sa ilang kinabuhi. Moduyog kita sa kasub-anan sa mga pamilya sa mga gipamatay, ingon man sa mga biktima sa mga drug addicts, ug tabangan nato ang mga nahibilin. Lig-onon nato ang mga buhat sa pagpalambo sa atong mga panimalay ug kabanayan.

Paningkamotan namo nga nangulo sa Simbahan aron magpasiugda kami’g mga programa (o magpakusog sa mga programa nga gipahimutang na) nga makatabang sa ekonomikanhong pag-uswag sa mga kabos, sama sa mga programa sa panginabuhian, edukasyon ug maayong panglawas. Labaw sa tanan, puy-an namo, ug natong tanan, ang atong pagka-Simbahan sa mga Kabos sa tinuoray gayud.

Dili nato tugutan nga maghari kanato ang kahadlok ug ka-wala’y pagpakabana. Paharion nato sa atong taliwala dili lang ang kusog nga bunga sa kaugalingong paningkamot kondili ang kusog nga naggikan sa atong Kristohanong pagtuo. Si Jesus nga atong Ginoo misaad: “Paantuson kamo sa kalibutan, apan, ayaw kahadlok kay nabuntog ko na ang kalibutan” (Juan 16:33). “Kinsa ang makapahimulag kanato gikan sa gugma ni Cristo? Ang kasakit ba, ang kalisdanan, ang mga pagpanglutos, ang gutom, ang kakabos, ang katalagman, o ang kamatayon? …. Dili! Hinuon, taliwala niining tanan, may hingpit kitang kadaogan pinaagi kaniya nga nahigugma kanato!” (Roma 8:35.37). Oo, tinuod kini, “kay ang Espiritu nga anaa kaninyo mas gamhanan kay sa espiritu nga anaa sa mga tawo nga iya sa kalibutan” (1 Juan 4:4).

Samtang gihandum nato ang ika-usa ka gatos ka tuig nga kasumaran sa pagpakita sa Mahal nga Birhen sa Fatima, paminawon nato ang iyang awhag nga mag-ampo ug mahimo’g penitensya alang sa kalinaw sa atong mga katilingban ug sa atong nasod nga naputos sa kangitngit sa bisyo ug kamatayon.

Maria, Inahan sa Kanunayng Panabang, iampo mo kami.

+ Archbishop Socrates Villegas, DD
Arsobispo sa Lingayen Dagupan
Sa ngalan sa Catholic Bishops Conference of the Philippines (CBCP)
Ika-30 sa Enero, 2017

SOURCE: http://www.cbcpnews.com/cbcpnews/?p=91162

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s